سامانه جامع مسکن | از زمین تا زندگی
سکنانت؛ سامانه جامع مسکن
سامانه جامع مسکن

قیمت آگهی بالا رفت؛ چرا بازار مسکن تهران هنوز نشانه رونق ندارد؟

نویسنده: تحریریه سکنانت

افزایش قیمت‌های اعلامی در آگهی‌های فروش آپارتمان ممکن است در نگاه اول نشانه بازگشت تقاضا باشد، اما بدون اطلاع از تعداد معاملات قطعی، مدت زمان انتظار فروشنده و قیمت نهایی قرارداد نمی‌توان از رونق بازار مسکن سخن گفت. این نکته محور یک پژوهش دانشگاهی تازه درباره رفتار بازار مسکن تهران در دوره‌های بی‌ثباتی سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ است؛ پژوهشی که در اکتبر ۲۰۲۶ در مجله علمی Applied Economics منتشر شده و برای تحلیل بازار آبان ۱۴۰۵ نیز یک درس روش‌شناختی مهم دارد: «قیمت پیشنهادی» با «قیمت معامله‌شده» متفاوت است.

شهروند در حال بررسی فایل‌های ملکی در مقابل ساختمان‌های مسکونی تهران

یک پژوهش درباره توقف معاملات و بازگشت قیمت‌های اعلامی

پژوهش مشترک حسن غلی‌پور، کوان اوک لی، کامل طعوم و محمدرضا فرزانگان بر اساس اسناد اداری، گزارش‌های بازار، آگهی‌های آنلاین و منابع منتشرشده تا میانه اوت ۲۰۲۶، واکنش بازار تهران به دو دوره درگیری نظامی ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ را بررسی کرده است. نویسندگان می‌گویند معاملات در دوره نخست به‌شدت کاهش یافت و در دوره دوم، تعداد روزانه آگهی‌های اینترنتی در داده‌های بررسی‌شده از بیش از هشت هزار مورد به حدود پانصد مورد رسید. این اعداد مربوط به مشاهدات یک دوره و منابع منتخب است و نه سرشماری کامل معاملات یا تمام آگهی‌های تهران.

نکته قابل تأمل آن است که قیمت‌های درخواستی پس از کاهش مقطعی دوباره بالا رفتند، در حالی که بازگشت این اعداد به‌تنهایی احیای نقدشوندگی را ثابت نمی‌کرد. پژوهش نیز تصریح می‌کند که تحلیل توصیفی است و اثر علّی رخدادها بر قیمت را برآورد نمی‌کند. بنابراین استفاده از آن برای پیش‌بینی دقیق قیمت مسکن در روزهای آینده صحیح نیست؛ ارزش آن در نشان دادن خطر تفسیر شتاب‌زده داده‌های آگهی است.

کدام قیمت درباره بازار واقعی اطلاعات می‌دهد؟

قیمت فروشنده، عددی است که در لحظه ثبت آگهی از خریدار مطالبه می‌شود. ممکن است پس از مذاکره کاهش پیدا کند یا اصلاً به معامله منتهی نشود. قیمت معامله قطعی، رقمی است که در قرارداد انجام‌شده توافق شده است و در صورت دسترسی به نمونه معتبر و کافی می‌تواند تصویر متفاوتی نشان دهد. قیمت کارشناسی هم برآوردی بر پایه ویژگی ملک و مقایسه با نمونه‌های مشابه است. ترکیب این سه عدد در یک میانگین واحد، تحلیل را گمراه‌کننده می‌کند.

مثلاً دو آپارتمان یک‌صد متری ممکن است در یک محله با قیمت مشابه تبلیغ شوند، اما یکی طبقه مناسب، پارکینگ، آسانسور، سند روشن و سن بنای پایین‌تری داشته باشد. اگر آگهی‌های واحدهای ارزان‌تر حذف شوند، میانگین قیمت فایل‌های باقی‌مانده افزایش پیدا می‌کند؛ حتی بدون آنکه قیمت هیچ واحد مشابهی تغییر کرده باشد. برعکس، ورود تعداد زیادی فایل کوچک‌تر یا کم‌کیفیت‌تر می‌تواند میانگین را پایین بیاورد، بی‌آنکه فروشندگان آپارتمان‌های هم‌رده تخفیف داده باشند.

نقدشوندگی را چگونه باید اندازه گرفت؟

برای ارزیابی وضع بازار، شمار قراردادهای ثبت‌شده در بازه یکسان، مدت زمان ماندن آگهی، فاصله قیمت اولیه و قیمت نهایی فروش، سهم آگهی‌های تمدیدشده و تنوع واحدهای عرضه‌شده اهمیت دارد. این شاخص‌ها باید برای منطقه، متراژ، سن بنا و کاربری مشابه مقایسه شوند. رشد تعداد آگهی‌ها می‌تواند نشانه عرضه بیشتر باشد، اما لزوماً به معنای افزایش خریدار نیست. کاهش تعداد فایل نیز می‌تواند از انصراف فروشنده یا اختلال در ثبت آگهی ناشی شود، نه فقط از فروش موفق.

بازار ملک برخلاف بازار ارز یا سهام، هر روز قیمت قطعی و شفاف برای دارایی یکسان ندارد. هر خانه ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد و فاصله میان تصمیم به فروش و معامله می‌تواند طولانی شود. بنابراین تکیه بر یک قیمت متوسط روزانه برای قضاوت درباره همه مناطق تهران یا کل کشور بسیار پرریسک است. در گزارش‌های اقتصادی باید تعریف شاخص، روش گردآوری، تاریخ نمونه‌برداری و این‌که قیمت «پیشنهادی» است یا «قطعی» در کنار عدد نوشته شود.

پیام عملی برای خریداران و سازندگان

خانوار متقاضی پیش از تصمیم بزرگ مالی بهتر است برای چند هفته فایل‌های هم‌کیفیت و هم‌محدوده را مقایسه کند و افزون بر قیمت، وضعیت سند، هزینه بازسازی، شارژ ساختمان، قابلیت دریافت تسهیلات و هزینه جابه‌جایی را بسنجد. برآورد قیمت ملک از روی یک آگهی شاخص نیست. در قرارداد، زمان تحویل، شرایط پرداخت و صحت اختیار فروشنده به‌اندازه قیمت اهمیت دارد و نیاز به بررسی حرفه‌ای دارد.

برای سازنده یا سرمایه‌گذار نیز بالا رفتن رقم آگهی همسایه، مبنای کافی برای شروع پروژه نیست. باید سرعت جذب واحدهای مشابه، توان پرداخت خریدار، هزینه ساخت باقی‌مانده، زمان فروش و احتمال قفل‌شدن سرمایه بررسی شود. ساختمانی که در برآورد ارزش نهایی سودآور به‌نظر می‌رسد، ممکن است به دلیل کندی فروش، هزینه مالی سنگینی ایجاد کند. مدل مالی واقع‌بینانه باید دست‌کم یک سناریوی فروش دیرتر از برنامه داشته باشد.

در سیاست‌گذاری عمومی نیز اعلام منظم و روش‌مند آمار معاملات قطعی با تفکیک جغرافیا و ویژگی واحدها ضروری است. آگهی‌های آنلاین داده مفیدی برای مشاهده رفتار فروشندگان هستند، اما بدون کنار هم قرار گرفتن با داده‌های ثبت معاملات، نمی‌توان درباره قدرت خرید خانوار یا سرعت گردش بازار حکم قطعی داد. گزارش دقیق‌تر به تصمیم بهتر خانوارها و سرمایه‌گذاران منتهی می‌شود.

نتیجه؛ سیگنال قیمت را با گردش بازار اشتباه نگیریم

پژوهش اکتبر ۲۰۲۶ یک هشدار کاربردی برای آبان ۱۴۰۵ دارد: بازگشت قیمت‌های اعلامی بعد از یک شوک، الزاماً به معنی بازگشت خریداران نیست. برای فهم رونق یا رکود باید کنار «چند می‌خواهند بفروشند؟» از «چند مورد واقعاً فروخته شد؟»، «با چه تخفیفی؟» و «در چه مدت؟» پرسید. تا وقتی داده کافی درباره این سؤال‌ها وجود ندارد، توصیف محتاطانه بازار از پیش‌بینی قطعی معتبرتر است.

اشتراک‌گذاری

نظرات کاربران

ثبت دیدگاه در نسخه آزمایشی فعال نیست.